O proceso segue tres fases para a súa realización:

- Incorporación das edificacións existentes na cartografía 1:5000 da Xunta de Galicia complementadas coa información catastral.

- Asociación e identificación dos grupos de edificacións coas entidades de poboación correspondentes e introducción dos atributos e tipificación morfotipolóxica. Tamén se dixitalizaron algunhas edificacións que non aparecían na cartografía pero que estaban na ortofoto PNOA do ano 2008.

- Diagnóstico das situacións morfotipolóxicas dos núcleos do litoral de Galicia.

Os campos a encher como atributos foron os seguintes:

- TOPONIMO: completouse coa información dos núcleos de poboación do INE do ano 2006

- CODINE: é o código INE dos núcleos de poboación

- CATEGANA: este campo toma os seguintes valores:

- Núcleo urbano: enténdese de esta maneira aquel asentamento que ten unha trama urbana con un núcleo embrionario presente no ano 1956 a partir do cal se expandeu e densificou presentando unha trama consolidada donde coexistirán distintos usos (residenciales, administrativos, equipamentos...)

- Periurbano: reflexa o crecemento externo da cidade, o área de crecemento inmediata ó núcleo urbano. Caracterízase por un crecemento menos estructurado que o urbano, provocando un cambio na trama que acostuma acomodarse ás vías de comunicación de entrada e saída do núcleo urbano. Non acostuma ter orixen fundacional no ano 1956 xa que é un crecemento derivado do núcleo urbano, se ben pode darse o caso de que un núcleo tradicional preexistente sexa absorbido pola periferia dun núcleo urbano. Neste último caso se o núcleo tradicional é de suficiente entidade e manten en certo modo a súa estructura orixinal clasificarase como núcleo tradicional e ne non como periurbano.

- Núcleo tradicional: son os núcleos que xa existían con anterioridade ó ano 1956 pero que non presentan morfoloxía urbana algunha. É decir, presentan outros rasgos característicos máis propios do ámbito rural, tales como: a agrupación en menor número das edificacións, baixa densidade edificatoria, trama orgánica determinada polo medio físico e a funcionalidade na explotación agropecuaria.

- Perirural: enténdese así a área que se encontra no entorno dun núcleo tradicional (rural) e que, habendo este medrado ou non, prodúcese unha certa concentración de edificios. A influenza da súa aparición é por ese núcleo rural, se ben as edificacións calificadas como perirurales poden ou non estar xusto no núcleo rural, pero sí que hai unha continuidade a través das vías de comunicación.

- Rurubano espontáneo: enténdese por tal aquelas áreas construidas que non existían con anterioridade ó ano 1956 e que non se encontran ligadas en modo algún a núcleos urbanos ou tradicionales. Son polo tanto, agrupacións con un crecemento exnovo, xeralmente con unha trama desestructurada, ou ben vinculada a eixos de comunicaciópn de nova implantación. A través dos cales se desenvolveron, presentándose así como un ámbito descohesionado. Poden aparecer tamén con unha certa trama ortogonal froito da concentración parcelaria ou de planes parciais coun un marcado carácter residencial/turístico.

- Rururbano funcional: esta categoría presenta características similares ó rururbano espontáneo, sen embargo neste caso e tal como a súa propia denominación indica, a entidade ou grupo de edificacións, adquiriu ou se lle atribuíu algún tipo de funcionalidade pola presencia de un ou varios equipamentos. Tamén consideramos dentro desta categoría os grandes polígonos industriales que corresponden a unha evidente planificación territorial.

- CARACTER: trátase da descripción da funcionalidade ou uso da área en xeral. Así, podemos diferenciar entre un espacio de carácter productivo (naves industriales ou similar), agrario, (entidades orientadas principalmente a esta actividade), residencial, mixto (mezcla de agraria e residencial que non está moi clara) ou urbano. Lóxicamente o caracter está íntimamente relacionado coa CATEGANA atribuída á entidade correspondente. De este modo, nas entidades calificadas como núcleo tradicional predominará o caracter agrario, productivo ou rural (enténdese por ruarl cando o núcleo viene a ser un pequeno centro de referencia do seu entorno máis inmediato); nos urbanos e periurbanos o caracter por definición é urbano pero pode calificarse a algúns edificios con un uso productivo ou de equipamento; nos rururbanos espontáneos, adoita a primar o caracter residencial, turístico ou mixto mentras que nos funcionais debería primar o de equipamento e residencial.

- MODELO: neste campo rexístrase a forma na que se distribúe o asentamento no territorio. Establecéronse cinco tipos:

- Concentrado: para aquelas áreas cuxas edificacións e elementos estructurales determinan unha morfología (parcela e viario) sólida, con escasos ou ningún intersticio entre as edificacións que o conforman. Polo tanto, pódese identificar máis concretamente con un núcleo consolidado, de caracter urbano e/ou tradicional.

- Agrupado cerrado: os grupo de edificacións do conxunto presentan unha trama densa anque é posible a existencia de algún espacio susceptíble de ser ocupado.

- Agrupado aberto: para aquelas entidades que están compostas por subáreas ou envolventes de tres ou catro edificacións conxuntas e que, entres estas subáreas, existe unha certa dispersión, disposición aberta ou ocos evidentes. Pero que entre elas refléxase unha certa coherencia de conxunto espacial, xa sexa por unha vía de comunicación, un parcelario agrícola,...

- Aislado: neste caso son construccións que practicamente se encontran aisladas ou despexadas de calquera trama, agrupación próxima e, polo tanto, encóntranse como construccións aisladas. Non ten porque ser unha soa construcción, se non que pode ser unha granxa con anexos; poero que non forma unha agrupación no sentido morfolóxico.

- Disperso: aplicaríase para as entidades formadas por vivendas unifamiliares bastante separadas entre sí, coincide sempre coa categoría de rururbano espontáneo.

- FORMA: neste apartado identifícase o conxunto pola descripción xeométrica espacial que segue o conxunto. É dicir, pode ser:

- Lineal: se segue a línea dunha estrada.

- Ovalada: se está composta por unha envolvente con un claro eixo maior e outro menor.

- Circular:

- Radial: se dun centro orbitan varias agrupacións ó seu alredeor e hai conexión pola rede de camiños.

- Alveolar: se a trama é irregular e lobulada

- Nebulosa: se hai unha dispersión espacial das agrupacións pero que no seu conxunto forman un todo coherente

- Ortogonal: se a xeometría corresponde a unha malla frecuentemente potenciada pola concentración parcelaria.

- AGREGADO URBANO LITORAL: recolle os continuos urbanos difusos que se desenvolven ao longo da costa case sen interrupción. Son áreas carentes de estruturas definidas, na que os núcleos fundacionais e as áreas vacantes aparecen como os principais elementos de identidade e oportunidade.

- 56: se a edificación existía na ortofoto do ano 1956.

- CATEGANALE: nome que levan na lenda da cartografía do POL. Trátase de: Asentamento de carácter fundacional, desenvolvemento periférico, asentamento funcional, agregado urbano, nova agrupación e outras edificacións.

- NIL: indica se os asentamentos forman parte dun núcleo de identidade do litoral definidos no POL.

- NOME NIL: é o nome do núcleo de identidade do litoral.

- TOPO NIL: é o nome do núcleo ou núcleos que forman o NIL.